Equine Dental

Gastenboek

Schrijf in mijn Gastenboek
1/15 Volgende

Lysanne uit Maarssen

schrijft op 22-08-2018 om 18:43 uur:



Een jaar geleden heb ik mijn eerste eigen paard gekocht. Een beestje dat heel erg verwaarloosd was en hartstikke mager. Ik kocht hem niet omdat hij 'zielig' was, maar omdat zijn karakter echt geweldig was. Na ongeveer een halfjaar liet ik Olav komen, omdat ik toch wel heel wat angsten merkte bij mijn paard. Zelf het simpele eten van een appel vond hij in het begin gek.
Olav was dus gekomen, en heeft me een hele hoop dingen verteld waardoor ik mijn paard beter heb kunnen begrijpen. Olav heeft dingen verteld waar ik erg van ben geschrokken, maar mijn paard heeft aangegeven dat hij hier, bij mij, opnieuw wilt beginnen en het verleden achter zich wilt laten. Nu, bijna een halfjaar later, merk ik aan mijn paard dat hij zijn verleden voor een groot deel heeft kunnen verwerken en zijn angsten begint los te laten, omdat hij op de juiste plek zit bij mij. Daar ben ik echt onwijs blij mee, en ik heb echt geen spijt van Olav z'n bezoekje. Laatst heeft hij ook mijn paard zijn gebit gedaan en daar kwam ook een hoop angst en stress vrij. Olav wist het heel rustig aan te pakken en stelde mijn paard gerust waardoor hij kon ontspannen; want het is niet erg.
Nogmaals heel erg bedankt Olav!


Mariska Sneep-Veenendaal uit Voorthuizen

schrijft op 18-05-2018 om 21:19 uur:


Ik heb Olav lang gehad voor de paarden op de Ponyclub waar ik de leiding geef. Hij heeft alle 12 de pony’s behandeld aan hun gebit, zoals ik Olav ken ging het weer in alle rust en veiligheid voor de pony’s! Ik kan ervan genieten om Olav aan het werk te zien. Hij neemt de paarden mee in zijn bubbel en laat mij en zelfs mijn medewerkers zo nodig ook toe in zijn bubbel zodat we konden voelen wat hij had gevoeld en gezien zodat we wisten wat hij deed. Altijd weer een leerzame ervaring! Voor 2 van mijn pony’s had ik ook een Reading aangevraagd om net nog wat dingen duidelijk te krijgen, ik zag dat ze niet lekker in hun vel zaten, dan is de vraag waarom?
Bij de eerste pony een wat oudere haflinger was het eigenlijk al duidelijk bij de behandeling van het bit. De tweede was een Shetlander die al een tijdje niet lekker in haar vel zat. Ze was altijd een hele brave kinder pony die van alle aandacht kon genieten. Dit werd steeds minder, ze isoleerde zich van ons, gelukkig bleef ze wel in de kudde, zij was degene die waakte! Toen Olav met haar in gesprek was bleek zelfs dat ze de laatste tijd zo aan het waken was dat ze zelf maar heel weinig rust nam. Dit in samen hang met een maag zweer zorgde ervoor dat ze niet meer de rust nam die nodig was. Na het gesprek met Olav veranderde een hoop. We hebben haar maag zweer kunnen behandelen en Olav heeft samen met de andere pony’s overlegd dat zij niet altijd degene hoeft te zijn die oppast, zij mag ook rusten. Sindsdien zien we haar slapen in de paddock helemaal plat met haar ogen dicht. Ze draaft weer, heeft energie en langzaamaan komt de pony die ik ken weer terug!

Olav bedankt!


Hester uit Tienhoven

schrijft op 04-01-2018 om 17:57 uur:


Olav had ik gevraagd voor mijn fjord die niet meer uit de wei, en uit de kudde wilde. Hij rukte zich alleen maar los en tal van trainingsmethodes om dit op te lossen, werkten niet. Hij kon zich gerust 40 keer lostrekken. Ook had ik twijfels of hij wel in de kudde wilde zijn. Ik twijfelde niet aan zijn lijf, dat hadden we ondertussen wel opgeknapd.
Olav kwam vorige week en ging t gesprek aan met mijn fjord. Hij voelde veel.
Floki stond diezelfde avond gezellig zij aan zij met een ander paard. Een paar dagen later vond ik hem liggend in de inloopstal naast de shetlander. De rest stond op wacht. Gedrag wat ik niet eerder gezien heb bij hem.
Floki wilde wel mee uit de wei, aarzelde, zei dat hij ging omdraaien en ik zei dat we dat niet deden en dat we wat leuks gingen doen. Na een korte aarzeling ging hij mee. Vandaag stond hij op de track en ik ging hem ophalen. Hij draaide even om, maar was gedwee met een halster omdoen en liep zonder touwtje verder met me naar voren.
Vandaag gingen de kleintjes uit en mijn man vertelde dat Floki gilde waar ze waren. Normaal doet de kuddeleider dat, die gewoon naast Floki stond.
Kortom, Floki is een ander paard geworden na de healing, reading kan ik het bijna niet meer noemen. Er is zoveel gebeurd.
Dank je wel Olav, voor deze enorm fijne verandering!!


Marie uit Gelderland

schrijft op 28-12-2017 om 21:32 uur:


In november dit jaar is Olav voor het eerst bij mij geweest voor gebitscontrole én een reading. Dat laatste was compleet nieuw voor mij. Nog nooit had ik bij één van mijn paarden dat laten doen.

Dat het eindresultaat zo bijzonder zou zijn, had ik van te voren niet kunnen inschatten.

Olav heeft de reading gedaan bij een merrie die ik een paar jaar geleden heb gekocht nadat ik mijn maatje, een prachtige fjordenruin, moest laten inslapen. Hij mocht maar 21 jaar worden, en was daarvan al 19 jaar in mijn leven. Niet alleen ik bleef verdrietig achter, ook mijn andere fjord die vanaf veulen af aan bij hem had gelopen. Ik had ondanks mijn verdriet maar 1 missie: heel snel weer een maatje voor hem erbij.

En zo kwam deze merrie na een maand in ons leven. Tijdens het rijden bleek al snel dat ze een verleden bij zich droeg. Zo gehaast, zoveel spanning. Door les te nemen van dezelfde instructrice als de vorige eigenaar, kwam ik het een en ander te weten. Alle plannen die ik met haar had, heb ik gelaten voor wat ze waren. Geen intensieve dressuurlessen. Voor het eerst in haar leven is ze buitenritten gaan maken. Het bit maakte plaats voor bitloos hoofdstel. En ik stapte alleen op haar als we allebei heel ontspannen waren.

Gelukkig zag ik aan haar ogen, en voelde ik aan haar dat ze langzaam aan begon te wennen aan haar nieuwe leven. Maar toch was er altijd iets van een soort spanning in haar. Niet alleen onder het zadel. Ik wilde zo graag weten wat er nu in haar hoofdje omging. Is ze wel gelukkig? Hoe ervaart ze nu het rijden, ben ik wel goed bezig. Of is het een illusie dat ik haar het rijden weer als prettig kan laten ervaren?

Een vriendin attendeerde mij op Olav. En zo kwam de afspraak met hem tot stand. Tijdens de gebitscontrole heb ik heel goed opgelet waar we het over hadden en ervoor gezorgd dat ik geen woord over haar verleden zei.

Ieke was compleet ontspannen toen Olav met de reading begon. Vooraf vroeg hij mij alleen met ja of nee te reageren. Drie punten waren voor mij heel erg belangrijk, ik hoopte zo dat hij daar antwoord op zou gaan geven zonder ook maar iets ervan af te weten.
1) Hoe ervaart zij het rijden nu? 2) Mist ze het veulen, inmiddels paard, dat ze gebaard had en tot aan de verkoop, zo'n vier jaar, naast haar had gelopen? 3) Is ze gelukkig?

Olav begint te vertellen....ze laat hem een verleden zien waarin ze moet, moet moet. Ze vindt het vreselijk. En ervaart tijdens het rijden pijn. (ondertussen zucht mijn merrie diep, en herhaalt dit een paar keer). Vervolgens heeft ze het over een periode van diep verdriet, het hoeft van haar zelfs niet meer. (Weer heel diep gezucht door mijn merrie, voor haar doen laat ze haar hoofd hangen, Olav geeft haar de ruimte om het eea te verwerken en legt uit hoe blij ze is dat ze dit eindelijk met iemand kan delen....).

Op dat moment heb ik moeite met mijn emoties. Ik ken inmiddels haar verleden en ben op de hoogte van de manier waarop ze op haar hebben gereden, en dat ze haar en haar veulen abrupt na vier jaar hebben gescheiden. Vlak voordat ik haar kocht. (Haar ogen stonden zo dof destijds, zonder haar gereden te hebben, puur op gevoel heb ik haar gekocht). Maar ik zeg alleen maar ja tegen Olav, zoals afgesproken.

Dan laat ze Olav een zachte lichte energie voelen, dat is de energie die ze nu tijdens het rijden ervaart en laat weten dit prettig te vinden. (ik kan alleen maar denken: Wouw...dat ben ik! Yes: missie geslaagd). Ze geeft dan vervolgens ook aan gelukkig te zijn met haar huidige leven. Alleen mist ze 1 ding....... Olav vertelt dat ze een dartelend veulen in de wei laat zien. Hij vraagt zich hard op af of dat ze goede herinneringen nu laat zien aan haar eigen periode als veulen.
Ik heb Olav achteraf verteld dat ze het enige veulen dat ze op de wereld heeft gezet liet zien, en inderdaad dus mist.

Olav laat mij nogmaals weten dat mijn merrie zo opgelucht is en deelt mij mede dat ze binnen twee weken een heel ander paard zal zijn.
Dat laatste drong op dat moment niet zo bij mij door, ik was zo onder de indruk van hetgeen hij zojuist allemaal via mijn merrie wist te vertellen. Ik had echt niet durven te hopen dat mijn vragen aan bod zouden komen en beantwoord zouden gaan worden.

Toeval bestaat niet, woorden van Olav. Dus het was geen toeval dat ik een week later via, via er achter ben gekomen waar het inmiddels vier jaar oude paard van mijn merrie naartoe was gegaan. Van de huidige eigenaresse kreeg ik direct foto's doorgestuurd. Het paard is supergoed terecht gekomen. Met de beelden van deze foto's op mijn netvlies ben ik naar de stal gegaan en heb mijn merrie verteld dat ze zich geen zorgen meer hoeft maken, haar nakomeling was super terechtgekomen.

En echt......inmiddels heb ik zo'n lieve aanhankelijke merrie. Ik voel complete rust bij haar. De reading van Olav heeft ons nu heel dicht bij elkaar gebracht. Ik kan met een gerust hart op haar gaan rijden, zonder schuldgevoel en zoveel meer zelfvertrouwen. Ik heb echt het idee dat ze begrepen heeft dat ze zich geen zorgen over haar "kind" hoeft te maken. Ze straalt zo'n tevredenheid. Olav: echt super, super bedankt!



















Danique uit Zaanstad

schrijft op 25-10-2017 om 14:46 uur:


Beste Olav,

Gisteren ben je voor het eerst bij mijn merrie geweest om haar tanden te doen. Ik vond het zo'n prettige ervaring. En zeker hoe zij op jou reageerde. Heel rustig en lief. En het is soms geen makkelijke tante😇 Wat je mij vertelde tijdens de Reading heeft mijn ogen wel doen openen. Ze heeft geen makkelijke jeugd gehad. En dat is soms wel terug te zien in haar gedrag. Maar fijn om te horen dat ze nu een goed leven heeft en dat ze het fijn vind op de stal waar ze staat.

Alles bij elkaar een hele fijne ervaring en tot volgend jaar!


Yvonne uit Sliedrecht

schrijft op 21-04-2017 om 14:57 uur:


Lieve Amigo is heel erg zwaar mishandeld geweest en heeft daar de nodige diepe trauma's aan overgehouden. Voorheen kwam de DA zijn gebit doen, maar dat ging absoluut niet goed omdat hij een DUBBELE dosis verdoving nodig had en daar zelfs nog overheen kwam in zijn paniek

Een stalgenootje tipte mij Olav "Ik weet zeker dat hij Amigo rustig kan behandelen zonder verdoving". Dit klonk voor mij echt als ONMOGELIJK!! Ik geloofde er niet in dat dat mogelijk was bij hem. Toch maar proberen, en daarna kan ik pas echt oordelen.

Zelf stond ik al helemaal strak van de zenuwen en probeer dan nog maar eens Amigo het gevoel te geven dat er niks aan de hand is... Ehh dat gaat niet.. Amigo dus gelijk al angstig en in vluchtmodus (hij stond gewoon zoals altijd los op het terrein). Hij vluchtte bang de schuur in en Olav stuurde mij maar weg omdat ik de situatie niet zou verbeteren en sloot de deur van de schuur achter zich.

Amigo los laten is voor mij echt vreselijk moeilijk en helemaal als ik zie dat hij in paniek modus is.. Ik bedacht me toen allen maar "SHIT! Ik heb niet verteld dat je niet normaal een halster om kan doen!!" Nog geen 5 minuten later komen ze samen - halstertje om - door de deur gelopen!! Daarna heel lief en vredig samen zijn gebit gedaan zonder enig probleem!! (Ik bleef wel uit de buurt)

Toen Amigo klaar was was ik ook weer rustig en ik had Amigo ook weer helemaal terug, niks aan de hand. Niet bang, niks, gewoon lieve Amigo los bij ons.

Echt ongelofelijk, dit had ik nooit gedacht, super bedankt Olav. Amigo is je ook echt heel erg dankbaar want je hebt hem gered van een dubbele dosis sedatie en een extra trauma!!!

Tot volgend jaar!


Bianca de Jong uit Dordrecht. Stal in oud Alblas

schrijft op 18-04-2017 om 14:51 uur:


Hoi Olav,
Bedankt dat u vandaag mijn paardjes heeft gedaan. Mijn paardjes waren zo bang bij mijn oude tandarts en die angst heeft u vandaag weggehaald bij hun. Ik ben u heel dankbaar, ik zal u aan iedereen aanbevelen. Tot over 6 maanden.. Groetjes Bianca


1/15 Volgende

Schrijf in het gastenboek

Naam:*
Woonplaats:
Email:
Bericht:*
Smileys:
Foto:
Spamfilter:* Wat is vijf plus elf?